lub nadwrażliwość
Wdychanie zarodników (rzadkie, ale warto o tym wspomnieć)
Głębsze zanieczyszczenie, niewidoczne gołym okiem.
Nie wpadaj więc w panikę. Ale też tego nie ignoruj.
Rodzaj sera ma ogromne znaczenie.
W tym momencie sytuacja staje się bardziej klarowna, a zasady – bardziej rygorystyczne.
Sery twarde (np. cheddar):
Zwarta konsystencja
Pleśń zazwyczaj pozostaje na powierzchni. Z reguły
Sery miękkie (np. brie, ricotta, serek śmietankowy):
wysoka
Pleśń rozprzestrzenia się
niewidocznie, od wewnątrz na zewnątrz.
Bez wyjątków
A co, gdyby to był ser brie?
Wtedy sytuacja wyglądałaby zupełnie inaczej. Wówczas
wyrzuciłbyś go bez wahania.
